Pages

Monday, August 4, 2014

గుండె బరువు

సన్నదే ... మెల్లిగా పైనుండి జారుతోంది
బరువెక్కిన గుండెను ఊరడించుకునేందుకు ...
ఒక్కొక్కటీ పడుతూ చేసే ఆర్తనాదం
చిరు సవ్వడిగా వినిపించింది అందరికీ ...
నిన్నగాక మొన్నేగా తడిసి ముద్దయ్యారు?
మీ నిట్టూర్పులు వడగాలి హోరుకు నిశ్శబ్దం అయ్యాయి కదా.
ఇపుడు రోదించే హృదయం జార్చే చుక్క మీకు ఆనందపు జల్లయిందా.. మీ కాళ్ళ కింద నలుగుతూ  చినుకు చిత్తడౌతోంది..
అందుకే అంబరానికి మీరంటే కోపం...
గుండె బరువు అలానే దాచుకుంది ఇన్నాళ్ళూ ...

Friday, June 13, 2014

సందేహం

ఓ అగ్ని గుండంలాంటి మధ్యాహ్నాన్ని దాటుకుంటూ సుడులు తిరుగుతూ వచ్చిన గాలినీ దానితోనే నేనూ అంటూ ఆనందమో విషాదమో తెలియని అవ్యక్త సాయంత్రం వేళ రెండు బొట్లు రాల్చి వెళ్ళింది... చల్లబడిందనుకున్న సాయంసమయం చీకటి మాటుకు జారుకుని రాత్రి జాగారం మిగిల్చి గాఢ నిద్రలోకి జారుకుంది... మండే కళ్ళకు ఉదయాన్నే నిప్పుల కొలిమి ఆహ్వానం పలుకుతోంది... వెళ్ళాలా మానాలా ఒకటే సందేహం ...

Saturday, March 15, 2014

అతిరథ మహారథుడు అనూరుండైన వైనం

ఆయనో చిన్న రాజు... అంచెలంచెలుగా రాజ్యాన్ని విస్తరించాడు... చుట్టూ బంధుమిత్ర సపరివారం వంధిమాగధులూ వెంట స్తోత్రపాఠాలతో కీర్తిస్తుండగా కీర్తనా మహిమతో తనను తాను అతిరథుడిగా భావించి పొంగిపొర్లుతున్న ఆనందం ఆపలేక కదనానికి కాలు దువ్వాడు... ఆయన అంగరంగ రాజ్యానికి బాసటగా వేలాది యోధులు తమ సర్వస్వం సమర్పించి ముందుకు ఉరికారు. ముందుగా శత్రు సైన్యం ఈయన మందీ మార్బలాన్ని చూసి ఈయన అతిరథ మహారథుడని నిదానించారు... భీకర యుద్ధంలో ఈ రథ శ్రేష్టుడైన రాజుగారికి ఊహించని పరాజయం ఎదురైంది . వెనుతిరిగి చూస్తే సకుటుంబం 18 మంది పరివారం మిగిలారు. ధనాగారం దెబ్బ తినకపోవడంతో ముందు ముందు రాజ్య విస్తరణ చేయాలని భావించినవాడై మిన్నకుండిపోయాడు. తాను ఈ స్థితికి రావడానికి కారణమైన మహారాణిని ముందు తిట్టుకునినూ తదుపరి రాణిగారి సామంతుడు పడుతున్న ఇబ్బంది చూసి మనసు నీరై తన అంగరంగ రాజ్యాన్ని మహా సామ్రాజ్యంలో కలిపేసి ఆనంద బాష్పాలు రాల్చాడు. అప్పటినుంచే కష్టం మొదలయ్యింది . రాజ్యం అప్పగించడంపై అలకలు మొదలయ్యాయి . ఈలోగా ఆయన పుట్టిన రాజ్యం రెండు చేయాలని రాణిగారు సంకల్పించారు. అంతకుముందు వరకూ అతిరథ మహారథుడైన రాజుగారు రాత్రికి రాత్రి అర్థరధుడయ్యాడు. ఆ స్థితిలో ఆయన్ని చూడలేని మహారాణి అంగరాజువి కాకున్నా నీవునూ మా సామంతరాజువే అని పట్టాభిషేకం జరిపించారు.తదనంతరం పుట్టిన రాజ్య విభజన మొదలైంది . నేను పుట్టానక్కడ విడదీయొద్దని చేసిన మొర విఫలం అయింది .  అంగరాజు సామంతుడిగా ఊడిగం చేస్తూనే తన తప్పేం లేదని కన్నీరు పెట్టాడు ఎటూ కదలలేని స్థితికి చేరాడు. ఈలోగా యుద్ధ భేరి మోగింది . నీది ఎటూ కదలలేని స్థితి కావున సారధ్యం నీదేనని మహా రాణి భరోసా ఇచ్చింది. ఆనందంతో ముందడుగు వేసిన ఆయనకు రథ పగ్గాలు అప్పగించారు. నీ బాధ్యత రధం తోలుటయే అని రాణి వారు చెప్పారు .
అతిరథ మహారథుడైనఅంగరంగ రాజు చివరికి  సర్వం పోయి కదలలేని స్థితిలో అనూరుడై రథం తోలుటలో శిక్షణ పొందుచున్నాడు
ఆయనో చిన్న రాజు... అంచెలంచెలుగా రాజ్యాన్ని విస్తరించాడు... చుట్టూ బంధుమిత్ర సపరివారం వంధిమాగధులూ వెంట స్తోత్రపాఠాలతో కీర్తిస్తుండగా కీర్తనా మహిమతో తనను తాను అతిరథుడిగా భావించి పొంగిపొర్లుతున్న ఆనందం ఆపలేక కదనానికి కాలు దువ్వాడు... ఆయన అంగరంగ రాజ్యానికి బాసటగా వేలాది యోధులు తమ సర్వస్వం సమర్పించి ముందుకు ఉరికారు. ముందుగా శత్రు సైన్యం ఈయన మందీ మార్బలాన్ని చూసి ఈయన అతిరథ మహారథుడని నిదానించారు... భీకర యుద్ధంలో ఈ రథ శ్రేష్టుడైన రాజుగారికి ఊహించని పరాజయం ఎదురైంది . వెనుతిరిగి చూస్తే సకుటుంబం 18 మంది పరివారం మిగిలారు. ధనాగారం దెబ్బ తినకపోవడంతో ముందు ముందు రాజ్య విస్తరణ చేయాలని భావించినవాడై మిన్నకుండిపోయాడు. తాను ఈ స్థితికి రావడానికి కారణమైన మహారాణిని ముందు తిట్టుకునినూ తదుపరి రాణిగారి సామంతుడు పడుతున్న ఇబ్బంది చూసి మనసు నీరై తన అంగరంగ రాజ్యాన్ని మహా సామ్రాజ్యంలో కలిపేసి ఆనంద బాష్పాలు రాల్చాడు. అప్పటినుంచే కష్టం మొదలయ్యింది . రాజ్యం అప్పగించడంపై అలకలు మొదలయ్యాయి . ఈలోగా ఆయన పుట్టిన రాజ్యం రెండు చేయాలని రాణిగారు సంకల్పించారు. అంతకుముందు వరకూ అతిరథ మహారథుడైన రాజుగారు రాత్రికి రాత్రి అర్థరధుడయ్యాడు. ఆ స్థితిలో ఆయన్ని చూడలేని మహారాణి అంగరాజువి కాకున్నా నీవునూ మా సామంతరాజువే అని పట్టాభిషేకం జరిపించారు.తదనంతరం పుట్టిన రాజ్య విభజన మొదలైంది . నేను పుట్టానక్కడ విడదీయొద్దని చేసిన మొర విఫలం అయింది .  అంగరాజు సామంతుడిగా ఊడిగం చేస్తూనే తన తప్పేం లేదని కన్నీరు పెట్టాడు ఎటూ కదలలేని స్థితికి చేరాడు. ఈలోగా యుద్ధ భేరి మోగింది . నీది ఎటూ కదలలేని స్థితి కావున సారధ్యం నీదేనని మహా రాణి భరోసా ఇచ్చింది. ఆనందంతో ముందడుగు వేసిన ఆయనకు రథ పగ్గాలు అప్పగించారు. నీ బాధ్యత రధం తోలుటయే అని రాణి వారు చెప్పారు . అతిరథ మహారథుడైనఅంగరంగ రాజు చివరికి  సర్వం పోయి కదలలేని స్థితిలో అనూరుడై రథం తోలుటలో శిక్షణ పొందుచున్నాడు.

Wednesday, January 29, 2014

ఒంటరి

జలజలా కురుస్తోంది కన్నిటి వాన
కన్నీరే  మున్నీరవుతోంది
వ్యధాభరిత జీవితపాశులు
ఆనందానుభూతులే జీవితమైనవాళ్ళు
ఎవరైనా ఒకటే
పశుపక్ష్యాదులకూ అది నేస్తం
మానవ జాతికే విచిత్ర చుట్టం
కన్నీటి చుక్క
అదిమిన కొద్దీ ఉబుకుతోంది 
పిపీలకాల్లాంటి మనుషుల్లో దాగివున్న మహార్ణవమది
ఒకప్పుడు దానికీ విలువుంది 
చుక్కరాలితే ఒకటే ఖంగారు , భయం
ఆ వెంటే ఓదార్పులు, నిట్టూర్పులూ
ఆ క్షణాన దానికి అందరూ ఆప్త మితృలే
గతం గతః
ఇపుడంతా స్మశాన నిశ్శబ్దమే

కన్నీటి చుక్క జారుతుంటే 
బుగ్గలు తడిసి పెదాలకు ఉప్పగా తగిలినా 
ఎవరికీ పట్టదు
బొట్టు బొట్టూ రాలుస్తూ

కాల్వలూ నదీనదాలు కడ్తున్నా
చూసేవారు లేరు 
మానవజాతి పుట్టిన నాటి నుండీ 
పొంగుతున్న ఆ చుక్క 
ఈ వస్తువాద ప్రపంచంలో 
పాపం యిపుడు ఒంటరిది

దానికి ఓదార్పే కరవు
-- గుండిమెడ రామచంద్ర శర్మ 
4/2/2008 


జీవితం

జీవితం
నీ దారంతా ముళ్ళేరా
వాటిని ఏరుకుంటూ కాలం గడిపేస్తాలే
నిశ్శబ్దం భయపెడుతోందిరా
కీచురాళ్ళు తోడున్నాయిగా
ఏమిటీ జీవితం...
చావుపుటుకల మధ్య సన్నటి విభజన రేఖలే...
‍- రామ‌చంద్ర శ‌ర్మ గుండిమెడ‌
29-01-2014

Tuesday, January 21, 2014

శిశిరం

శిశిరం
-- రామచంద్ర శర్మ గుండిమెడ (21/1/2014)
ఆకులు రాలుతున్నాయి ఆవిర‌వుతున్న ఆశ‌ల‌లాగే
మోడువారే తీవెలు త‌డారిన తిన్నెలు నీరింకిన క‌ళ్ళలాగే
కాంక్షల తీరంలో ఈవ‌ల నేను... అల్లరి అల‌లా అక్కడే నీవు
ఇద్దరికీ మ‌ధ్య అడ్డుగా చెలియ‌లిక‌ట్ట వెక్కిరిస్తోంది క‌దూ
రాలిన ఆకులు తీవెల‌ను ముద్దాడ‌క‌పోవా?... ఆవిరైన ఆశ‌లు చివురు తొడ‌గ‌క‌పోవా?
శిశిరంలో వ‌సంతం రాదా...

Sunday, November 24, 2013

అప్రస్తుత ప్రసంగం

అప్రస్తుత ప్రసంగం
అక్కడ చర్చ వేడిగా సాగుతోంది మధ్యలో కథలూ కాకరకాయలూ చెప్పొద్దనే మాటా వచ్చింది ।కథల సంగతేమో కానీ। కాకరకాయల మాటొచ్చేసరికి నేనూ ఎంటరైపోయా.... కాకరకాయ కూరంటే నాకిష్టం అన్నా .... టాపిక్ ఆపి వాళ్ళు నా వైపు చూశారు ।శ్రోతలు దొరికారుగా... కాకర వేపుడైతే ఇష్టం అన్నాను ।పులుసు పడదు వేపుడైతే ఒడియాల్లాగా బొరుగుల్లా కరకరలాడతాయ్ ... వాళ్ళు మొఖం పచ్చి కాకరకాయ తిన్నట్లు పెట్టారు। అది చూసి కాకర రసం సుగర్ వాళ్ళకి బాగా పని చేస్తుందట ... వంటగురించి తిండి గురించి అసలు తెలియని నాకు కూర గురించి ఏం తెలుస్తుంది నిజంగా నాకేం తెలియదు। నాకేం తెలీదు అంటే గుర్తుకొచ్చింది ।మొన్న ఒక హోటల్ కు వెళ్ళాను। పది రూపాయలు ఉప్మా అన్నాడు కౌంటర్ లో క్యాషియర్। భలే అనుకుని తినేసి హమ్మయ్య అనుకున్నా।
రెండ్రోజుల తర్వాత వెళ్తే 15 రూపాయలు ।రేటు పెరిగింది అన్నాడు। అబ్బో అనేసి తినేశాం( ఇంకో ఫ్రెండ్ తోపాటు)। పది ఉప్మా కి 15 ఉప్మా కి తేడా వుంది। 10 రూపాయలు దాంట్లో నాలుగు జీడి పప్పులున్నాయ్। రెండోసారి దాంట్లో అవీ లేవు అదేమిటో అంటే నాకేం తెలీదు అని కౌంటర్లో కుర్రాడు చెప్పాడు। చర్చల్లో ఉన్నవారికి అసహనం పెరుగుతోంది। అసహనం ఎందుకు వస్తుందంటే అని మొదలు పెట్టాను। తప్పదన్నట్టు ఫేస్ పెట్టారు। ఇష్టం లేకపోతే వస్తుంది। అలాగే అనుకున్నది జరగకుండా జరుగుతున్నట్లు అనిపిస్తుంటే కూడా వస్తుంది అన్నా। భరించలేక వేడి వేడి చర్చలు ఆపేసి తలనొప్పి తగ్గించుకునేందుకు టీ కోసం పరుగులు పెట్టారు।(ఇంకా వుంది )